Montessori etkinliklerimizden

Etkinliklerimizden..

Oğluşum, büyük konuşup Türkan a hamile kalınca, seni memeden 15 aylıkken kesmek zorunda kaldım. Ama şimdi ki aklım olsa kesmezdim. Kendimi zorlardım. 

Velhasıl memeden ucuna yarbandı bğlayınca 1 hafta zorlanma ile ayrıldık. Ayrılınca babaya düşkünleştin. O gün bugündür babana çok düşkünsün. Ona sarılıp uyumaya devam ediyorsun. Yooo kıskanmıyorum.

Sarı Veysel. Oğluşum kimsenin kalbini kırmamış, her bir yerini herkesten almış. 

Babana kur yapmaya 2 aylıkken başladın. Bakalım daha neler göreceğiz minnoşum. Yooo kıskanmıyorum. -_-

Hiç demicem bana çok çektirdiniz diye. Çünlü sizinle zamanımı zevk alarak geçirmeye çalışıyorum. Evet çok zor ikinizle  lgilenmek. Hele çoğu zaman ikiniz birden ağlıyor, ikiniz birden uyanıyor, acıkıyor ve ilgi bekliyorsunuz. İkinize de yetecek kolum var ;) 

Zor demiştim ya, nasıl katlandığımı merak edebilirsiniz, hele ki çocuğunuz olduğunda. Hemen cevaplayayım; 

1- Ata nın dayısından kuzen umudumuz yok, memleketten uzağız ve malesef olduğumuz ilçede annelerin tek derdi Kuran ı Kerim okumak, hemde anlamadan Arapcasını. Neyse o başka mevzu... Yani Atacığıma arkadaş da yok, Alara dışında :) 

2-  Bi kaç sene sonra annenizin sabrı, gücü şimdiki kadar kalmazdı. Vucudunu da düzene sokmalıydı. Hemde arkadaş gibi büyüyün istedim. 

3- Bu yaş aralığının en makul olduğunu öğrendim. Kıskançlık vs olmuyormuş. Şimdilik büyütülecek mevzular yok, olmaz da büyük ihtimalle. Çünlü sevgiyle yetişiyorsunuz.

Yani annenize bi kaç aene sonra tam arkadaş olacaksınız. Seneler sonra " ay bi kardeş de yapsam mı" diye düşüneyeceğim. 

Ata salonun ortasına kakasını yapsa da, Türkan mızmızlık yapsa da, siz benim yavrularımsınız. Hiç acındırmayacağım kendimi. Zevkle sevgiyle büyüyoruz beraber kuzularım.

Sayı delisi oğluşum. Baby tv de her gün sabah saat 10 da Charlie ile aayılar sarkımızı kaçırmayız. Bana da defalarca söyletirsin gün içinde. Austuğum an huysuzlaşır, tekrar söylememi istersin. Anne de tabi seni hiç kırar mı ..

Sarı saçlarından sen sorumlusun. :)

Türkan geldiğinde 3 gün hastanede yattım ve seninle babannen, annennen ile baban ilgilendi. İlk defa bu kadar uzun süre ayrı kaldık. 

Hastaneye Türkan ı görmeye geldiğinizde öyle olgunca bir davranışta bulundun ki, hepimiz şok olduk. Babanın kucağındaki minik kardeşini, yere oturup kucağına istedin, baban verdi, öptün ve geri verdin. Sevgiyle büyüyen bi bebekten başka ne beklenir ki. Ama en kötüdünü düşünmek insanoğlunun zihninde var. 

Gülüşüne kurban olsunlar.

 Nerdeyse 1 aydır süren çiş eğitimimiz tam bi fiyasko. Hiç kızmamama rağmen bugün kakanı tuttuğunu gördüm. :( Cocuğum kakanı ortalığa yapman benim için daha tercih edilebilir bi durum. Lütfen tutmasan, yapsan. Hiç yedirmediğim cipsle ödüllendiriyorum ve resimdeki kıçını acıtıyır diye yumuşacık adaptör aldım, duvarlara komik stikerlar ile banyoyu sevmeni sağladım. Seviyosun diye mi banyoya yapmıyorsun acaba...? 

Miniğim büyüyecek, çok güzel olacak. Sana hiç ayıp demeyeceğim, sen neyin yapılabilir neyin yapımaması gerektiğini bilerek yetişeceksin.

ÇOCUKLUĞUNUZA İNİN

Birgün cocukluğunuza inmeye ihtiyaç duyarsınız diye anneniz elinden geldiğince size yardım ediyor. Atam biricik oğlum, daha 20 aylıkken kardeşinle tanıştın. Biraz karmaşa yaşadın elbette. Çok özen gösterdik, sen kıskanmayasın diye. Pipinde olmadı coğu zaman. ;) Türkan ı çok sevdin. Ellerini öptün, ağladığında hemen yanına koşup ellerini tuttun. Sen ağladığında da Türkan seni yalnız bırakmadı, acını paylaştı. :) Annenizi bi kere ağlattınız. Ama sebep siz değildiniz bebeklerim. Sadece bozuk morale denk geldiniz. Ama hemen düzeldim. Şuan 22 aylıksın. Emimim biraz daha büyüdüğünde bana çok katkın olacak. 

Seni montessori eğitimine göre kendi ihtiyacını kendin görebilecek kadar yetiştiriyorum. Zorlama yok, sen neyi ne zaman istersen o zaman.